میدان مقاومت

میدان مقاومت
امیرالمؤمنین على علیه السلام:
« أَغْضِ عَلَى الْقَذَى وَ إِلَّا لَمْ تَرْضَ أَبَداً » (نهج البلاغه حکمت 213 )
«چشم خود را بر خاشاک رنج ها فرو بند تا همیشه راضى باشى»



توضیح قطره ای:

امام علی السلام در این سخن حکیمانه، راهکار بسیار خوبی برای بدست آوردن آرامش در زندگی ارائه می دهد.
حضرت اشاره دارد به این که زندگى انسان در این جهان به هر حال آمیخته با ناراحتى هایى است «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» (سوره الشرح/5) «به یقین با (هر) سختى آسانى است!» و شاید هیچ کس را نمی توان پیدا کرد که از چیزى ناراحت نباشد؛ گاه مشکلاتى براى خود مى بیند و گاه براى فرزندان، بستگان، دوستان، همشهریان، هموطنان و امثال آن و اگر انسان تاب تحمل هیچ مشکلى را نداشته باشد و در برابر هر مشکلى بى تابى کند، هرگز رضایت خاطر و آرامش روح پیدا نخواهد کرد.

بنابراین انسان باید صبور و شکیبا و داراى تحمل باشد تا بتواند آرامش خود را در زندگى حفظ کند و از حیات خود راضى و از نعمت هاى پروردگار خشنود باشد و گرنه این بى تابى ها ممکن است سر از شکایت از پروردگار درآورد و سعادت انسان را بر باد دهد.
 امام علیه السلام مى فرماید: «وَأغْضَیْتُ عَلَى الْقَذى وَشَرِبْتُ عَلَى الشَّجا» (خطبه26) «چشم بر خاشاک فرو بستم و با گلویى که استخوان در آن گیر کرده بود جرعه تلخ حوادث را نوشیدم».

دنیــــا پُــر از خــــار است و پُــر از خــــواران
به میدان مقاومت پای نه و گلستان را ببین


خودپسندیِ دشمن نیرومند عقل


خودپسندیِ دشمن نیرومند عقل
امیرالمؤمنین على علیه السلام:
«عُجْبُ الْمَرْءِ بِنَفْسِهِ أَحَدُ حُسَّادِ عَقْلِهِ» (نهج البلاغه حکمت 212 )
«خودپسندىِ انسان یکى از حسودان عقل اوست»

توضیح قطره ای:
«حسود» کسى است که به نعمت هایى که به انسان رسیده رِشک می ورزد و آرزوى نابودی آن را دارد و همین امر سبب مى شود به دشمنى با او برخیزد و هر کارى از دستش ساخته است، در این راه انجام دهد.
کارهایى که یک حسود انجام مى دهد. خودپسندى در برابر عقل انسان نیز همین کارها را انجام مى دهد؛ قدرت عقل را از انسان مى گیرد و او را به خطا مى افکند، عیب انسان را ظاهر مى سازد، مردم را از او متنفر مى کند، حتى خانواده او را گرفتار مشکلات مى کند، جاه و مقام او را متزلزل مى سازد و گاه اموال و ثروت او را از دستش مى گیرد، چرا که مردم هرگز حاضر به همکارى با افراد خودپسند و خودخواه نیستند.
عقل انسان دو مدل حسود دارد:
حسود ظاهری عقل: شراب، مواد مخدر و...
حسود باطنی عقل: هوای نفس، تکبر، خودپسندی و ...
درباره آثار خطرناک عُجب و خودپسندى در کلام امام علی علیه السلام:
«وَ أَوْحَشَ الْوَحْشَةِ الْعُجْبُ» (حکمت38)
«ترسناک‏ترین تنهایى خودپسندى است».
«الإعْجابُ یَمْنَعُ مِنَ الاْزْدیادِ» (حکمت167)
« خود پسندى مانع فزونى است»
اساساً عُجب و خودپسندى یکى از نشانه هاى جهل و نادانى است.
«خودپسندىِ جان من، برهان نادانى بود»



حیاء و عیب پوشی

 حیاء و عیب پوشی
امیرالمؤمنین على علیه السلام:
« مَنْ کَسَاهُ الْحَیَاءُ ثَوْبَهُ لَمْ یَرَ النَّاسُ عَیْبَهُ » (نهج البلاغه حکمت 223  )
« کسی که لباس حیاء بپوشد، مردم عیب او را نخواهند دید »

توضیح قطره ای:
«حیا» حالتی است که سبب می شود انسان در برابر زشتی ها حالت انقباض پیدا کرده و از آنها چشم بپوشاند. در واقع، حیا سپری است در مقابل اعمال قبیح و منکرات و اگر این سپر وجود نداشته باشد، انسان به آسانی آلودة هر کار زشتی می شود.
اثر حیا تنها پرهیز از زشتی ها نیست بلکه حیا آثار مثبت زیادی در انجام واجبات و رعایت آداب و اخلاق انسانی دارد.
در حدیثی از پیامبر (ص) می خوانیم:
«مَن لاحَیاءَ لَهُ فَلا إیمانَ لَهُ» (بحارالانوار ج3 ص 81) «آن کس که حیاء ندارد ایمان ندارد».

از امام علی علیه السلام می خوانیم:
« مَن لاحَیاءَ لَهُ فَلا خَیرَ فِیهِ» (غررالحکم ح5465) «کسی که حیا ندارد هیچ خیری در او نیست».
زمانی که گناه آشکار شود ابهت گناه شکسته می شود و پردة حیا کنار می رود و افراد در انجام گناهان کبیره جسور می شوند. به همین دلیل در روایات اسلامی آمده است که گناه آشکار از گناه پنهان سنگین تر است. در حدیثی از امام رضا علیه السلام می خوانیم:
«المُذِیعُ بِالسَّیِّئَةِ مَخذُولُ والمُستَتِرُ بِالسَّیِّئَةِ مَغفُورٌ لَهُ» (کافی ج2 ص428 ح1) «کسی که گناه خود را آشکار و منتشر می کند گرفتار بلاها می شود و کسی که گناه را بپوشاند عفو خدا شامل او می گردد».


   1   2   3   4   5   >>   >