لحظه ای برای تامّل


لحظه ای برای تامّل


یک سنگریزه توی کفش ، یا توی جوراب، آدمی رو از حرکت باز می دارد (و اذیت می کند).

کمترین نامهربانی و بد اخلاقی نسبت به عزیزانمان و اطرافیان (پدر ، مادر و همسر و مَردم...) ما را از آرامش روحی باز می دارد و مانع رشد و حرکت می شود  ...
سنگریزه ها رو دریابیم !



جانم را بِسِتان! پیش از آنکه ...


جانم را بِسِتان! پیش از آنکه ...

امام علی علیه السلام، در دعایی بسیار عجیب می فرماید:

«اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِی أَوَّلَ کَرِیمَة تَنْتَزِعُهَا مِنْ کَرَائِمِی» (خطبه/215)
«خداوندا! نخستین موهبت از مواهب خویش را که از من می گیری، جان من قرار ده».

توضیح قطره ای:
خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من می‌گیری. نکند قبل از این که جانم را بگیری، انصافم، شرفم، عدالتم، صداقتم، شفقتم، تواضعم، راستگویی و ادبم، عشق¬ورزی به انسان‌ها و دیگر مکرمت‌های اخلاقی‌ام گرفته شده باشد و تفاله‌ای شده باشم که تو جانم را می‌گیری.
این یکی از تکان دهنده‌ترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. یعنی کریمه‌های وجود من زیاد است اما جان من اولین کریمه‌ای باشد که از من می‌گیری.
جان انسان را بگیرند، انسانیتِ آدم محفوظ است اما وقتی مکارم اخلاقی انسان را بگیرند، جسدی بدون هویت و شخصیت خواهد بود که مرداری بیش نیست!
آری! جانم را بستان! پیش از آنکه انسانیت‌اَم از دست برود.




گناهان کوچک را نادیده نگیریم

 

 گناهان کوچک را نادیده نگیریم



توضیح قطره ای:
در صحرا هیزم های بزرگ را با هیزم های کوچک و ریز روشن می کنند. گناهان بزرگ هم با گناهان کوچک شروع می شوند. به همین خاطر است که قرآن کریم روی گناهان ریز و کوچک حساسیت نشان داده و می گوید: اگر به سراغ شرّ و شرارت بروید هر چند کم و ناچیز نتیجه آن را خواهید دید:

«وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ» (زلزال/8)
«و هر که هموزن ذرّه‏ اى بدى کند [نتیجه‏] آن را خواهد دید».

 



انسانِ اسیر



انسان ِاسیر

 
امیرالمؤمنین على علیه‌السلام:
« اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ » (نهج‌البلاغه ح180)
« طمع بردگى جاویدان است.»



توضیح قطره‌ای:
امام علیه‌السلام در این سخن حیکمانه، به دلبستگی و طمع انسان به مادیات و اسارت ابدی اشاره دارند.
افراد طمع‌کار انسان‌هاى ضعیف، زبون، دون همت و فاقد شخصیت‌اند و چون اعتماد به نفس ندارند سعى مى‌کنند از طریق وابستگى به دیگران به مقصود خود برسند.
امام باقر علیه‌السلام فرمود:
«بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ لَهُ طَمَعٌ یَقُودُهُ وَبِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدُ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ» (کافی ج2 ص320)
«چه بد انسانى است آن کس که طمعى دارد که وى را به هر سو مى کشاند و چه بد انسانى است کسى که علاقه به چیزى دارد که سبب ذلت او مى‌شود».

امام سجاد علیه‌السلام مى‌فرماید:
«رَأَیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیْدِى النَّاسِ» (کافی ج2 ص146)
«تمام خوبى ها را در قطع امید از آنچه در دست مردم است دیدم».
شخص طماع در واقع نه اعتمادى به خدا دارد و نه ایمان درستى به رزّاقیت او به همین دلیل دست نیاز به سوى دیگران دراز مى‌کند.

انسان، اسیر طمع ها، قدرت، شهرت، شهوت، خودرو، خانه، اهل و عیال، فرزندان، و اسیر همه آنچه که خود ساخته است و .......
«اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ»



به کجا چنین شتابان؟

 

به کجا چنین شتابان؟



توضیح قطرهای:
به ما گفته اند صفات خدایی به خود بگیرید.
خداوند، اگر مثقال و ذره ای خیر و نیکی انجام دهید می بیند ...
«فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ» (زلزلال /7)
و اگر مثقال و ذره ای شر و بدی انجام دهید می بیند....
«وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ» (زلزلال /8)

اما ما چرا بر عکس عمل می کنیم؟
سال های سال خیر و نیکی افراد را نمی بینیم، اما به محض دیدن کوچکترین خطا، نه تنها می بینیم که به دیگران هم نشان می دهیم و می خواهیم همه ببینند و آبروی طرف را به طرفة العینی به باد هوا می دهیم...

خداوند برای نیکی ده برابر می دهد ....
«مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا» (انعام /160)
ولی ما در نیکی ها تشویق نمی کنیم ...

برای بدی و شر، به اندازه همان کیفر و عقاب می دهد،
« وَمَن جَاء بِالسَّیِّئَةِ فَلاَ یُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا» (انعام /160)
ولی ما صدها برابر کیفر میدهیم و باز هم خوشنود نمی شویم،
ما را چه شده است؟

کجا می رویم؟
«فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ» (تکویر /26)


کرونا و جنگ بیولوژیک


کرونا و جنگ بیولوژیک


توضیح قطره ای:
اگر کرونا را در قالب جنگ بیولوژیک ببینیم و بگوییم اشرار عالم و در راس آنها رژیم صهیونیستی و آمریکا دست اندر کار تولید آن بودند، یک سوال پیش می‌آید پس چرا آنها هم مقهور این تولید شر هستند؟ پاسخ روشن است القاعده را آنها بوجود آوردند در یازده سپتامبر گرفتار آن شدند. صدام را آنها تجهیز کردند و چون گرگی به جان ملت ایران انداختند سرانجام همین گرگ به جان آنها افتاد.
و بالاخره آنها داعش را پدید آوردند اما سرانجام مجبور شدند به ظاهر هم شده خود را در صف مقابله با آنها نشان دهند. کرونا از این قاعده مستثنی نیست.
«اسْتِکْبَارًا فِی الْأَرْضِ وَمَکْرَ السَّیِّئِ وَلَا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ» (سوره فاطر- آیه 43)
«اینها همه بخاطر استکبار در زمین و نیرنگ‌هاى بدشان بود؛ امّا این نیرنگها تنها دامان صاحبانش را مى‏گیرد».
«وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا یَشْعُرُونَ» (سوره بقره- آیه 9)
«در حالى که جز خودشان را فریب نمى ‏دهند؛ (اما) نمى ‏فهمند!»
آثار نیرنگ به صاحب نیرنگ بر می‌گردد.
اگر کرونا را هم خارج از قاب جنگ بیو لوژیک ببینیم، به عنوان یک ویروس نوپدید تا حالا کاری کرده است که دستور کار روزانه دولت‌ها و ملت‌ها را تغییر داده و در صدر اخبار جهان نشسته است.
کرونا یک پدیده جالب و بی‌نظیر و در عین حال شگفت‌انگیز در زندگی بشر است. در زمان کوتاه پدیداری خود فرصت‌ها و تهدیدهایی پدید آورده است. باید به استقبال فرصت‌های آن رفت و تهدیدها را هر چه زودتر دفع کرد.



کرونا و فرجام آن


کرونا و فرجام آن

توضیح قطره ای:
کسی نمی‌داند «ته» ماجرای کرونا چیست. همین قدر عقول بشر به این سمت هدایت شده که این پدیده نوعی قدرت‌نمایی خداوند است. به همین دلیل همه نگاه‌ها به آسمان است. دست‌های بسیاری به دعا بلند شده، دست‌های کسانی که حتی یک لحظه هم در عمرشان به آسمان بلند نشده است.
کرونا را چه در قاب یک جنگ تمام عیار بیولوژیک ببینیم و چه خارج از آن، فعلا در سه چهارم کشورهای جهان حکومت نظامی اعلام کرده است. مردم را در خانه‌ها حبس کرده و اجتماع بیش از چهار نفر را ممنوع و حکومت‌ها را محکوم این حکم دانسته است.
فعلا قدرت کرونا که به چشم غیر مسلح دیده نمی‌شود، اما غلبه دارد به قدرت صاحبان بزرگترین زرادخانه‌های هسته‌ای جهان.




کرونا، فرصت بیداری از غفلت


کرونا، فرصت بیداری از غفلت



توضیح قطره ای:
کرونا فرصتی است که می‌توان اندکی به باطن دنیا و ناپایداری آن فکر کرد.
کرونا با شیوع و گسترش خود بسیاری از مفاهیم را در ذهن ما در حوزه اقتصاد، سیاست، فرهنگ و حتی حقوق و آداب زندگی دستکاری کرده است. پدیده‌ای که زیرمیکروسکوپ آزمایشگاه‌ها اینقدر ریز دیده می‌شود کارهای درشتی را در سطح جامعه بین‌الملل سر و  سامان داده و با فریاد بلند می‌گوید:
«بشر، تو را ریز تر از ریز می‌بینم!»
کرونا یک فرصت برای فکر کردن به همگرایی و هم زیستی به یک درد مشترک است. در این همزیستی و همگرایی ممکن است خیلی از خصومت‌ها کمرنگ یا بی‌رنگ شود.
کرونا یک فرصت است که بشر فعلا به سلامت خود فکر کند و خود را از این مهلکه نجات دهد اگر زنده ماند به امنیت خود هم فکر کند.
کرونا یک فرصت است با همه زشتی و هراسی که ایجاد کرده بسیاری از افراد بشر را به خدا نزدیک کرده و آنها را وادار نموده به قبر و قیامت، بهشت و جهنم فکر کنند و احتمال بدهند جهانی دیگر در انتظار آنهاست.
 فعلا کرونا امروز دستور کار قدرتمندان جهان و نیز دولت‌ها و ملت‌ها را تغییر داده است و آنها را وادار کرده است که هر روز صبح از خواب بیدار می‌شوند به او فکر کنند که:
«کلاه خود را بچسبند غلبه بر یکدیگر پیشکش».




کرونا، امپراطوری جهانی


کرونا، امپراطوری جهانی



توضیح قطره ای:
این روزها سخن از یک ویروس نوپدید است که توانسته در پنج قاره جهان حکومت نظامی ایجاد کند. به برخی شهرهای اروپایی، آمریکایی و آسیایی و آفریقایی نگاه کنید ریخت یک حکومت نظامی را واتاب می‌دهد. موضوع قدرت در ذهن علمای علم سیاست همواره یک مقوله و مفهوم جدی است. اما هیچ‌کدام فکر نمی‌کردند روزی قدرتی پدید آید که با چشم غیرمسلح نمی‌شود دید و اندازه آن را فقط در زیر میکروسکوپ آزمایشگاه‌ها می‌توان مشاهده کرد اما در جهان اعمال قدرت کند.
 این قدرت مرز نمی‌شناسد علی‌رغم مقاومت دولت‌ها و ملت‌ها امپراطوری خود را بر پهنه گیتی هر روز وسیع‌تر از روز قبل تثبیت می‌کند. نام این امپراطور کروناست. شش ماه پیش هیچکس آدرسی از او نداشت اما امروز در پنج قاره جهان از تاج و تخت و میزان نفوذ و سیطره حکومت او سخن می‌گویند. هر چند اطباء از او به عنوان یک ویروس نوپدید یاد می‌کنند اما علمای علم سیاست می‌توانند او را به عنوان یک «قدرت نوپدید» بنامند که سایه او بر اقتصاد، سیاست، فرهنگ و آداب زندگی می‌توان حس کرد. از آغاز پیدایش انسان روی کره زمین تاکنون هیچ قدرتی پیدا نشده بود که انسان‌ها را زیر سقف خانه‌های خود محبوس کند. کرونا رکورددار این پدیده است. این حبس باعث شده که در ارتباطات میان فردی و حتی ارتباط انسان با خود و انسان با خدا و نیز وسایل ارتباط جمعی اتفاقات مهمی بیفتد.


بعثت، فصل بهار و رویش


بعثت، فصل بهار و رویش

امیرالمؤمنین على علیه‌السلام:
« جَعَلَهُ اللّهُ بَلاَغاً لِرِسَالَتِهِ، وَ کَرَامَةً لاُِمَّتِهِ، وَ رَبِیعاً لاَِهْلِ زَمَانِهِ،وَ رِفْعَةً لاَِعْوَانِهِ، وَ شَرَفاً لاَِنْصَارِهِ »  (نهج‌البلاغه خطبه 198)
« خداوند پیامبر را ابلاغ کننده رسالتش قرار داد و سبب؛ کرامت و افتخار امّتش؛ همچون فصل بهار براى اهل زمانش بود و مایه سربلندى یاران و اسباب شرف انصارش ».

توضیح قطره‌ای:
امام علی علیه‌السلام در این فراز از خطبه، به افتخار آفرینى پیامبر اکرم صلى‌الله علیه وآله  دربارة پیروانش اشاره کرده، و او را به منزله فصل بهار براى اهل زمانش و مایه شرف و رفعت اعوان و انصارش دانسته است.
آرى! پیامبر با بعثت خود، بهار خرّم و سرسبز آفرید و پیروان خود را به اوج افتخار و قلّه پیروزى رساند و همه را از برکات وجود خود برخوردار کرد و در آن عصر جاهلیت، خورشید درخشانى طالع ساخت.
جهان در سایه بعثت پیامبر اکرم صلى‌الله علیه وآله بهار رویش حیات طیبه‌ای برای انسان‌ها بود و چنان عظمتى پیدا کرد که در تاریخ عالم بى سابقه یا کم سابقه بود.
پیروان پیغمبر اسلام اعم از عرب و عجم نه تنها حکومت گسترده‌اى بر بخش عمده جهان آن روز تشکیل دادند، بلکه قلّه‌هاى علم و دانش را نیز فتح نمودند؛ آنچنان که علوم اسلامى سرانجام سرچشمه انقلاب علمى اروپا و به اصطلاح «رنسانس» شد و هم اکنون نیز اگر مسلمانان به گذشته خود بازگردند و ارزش‌هاى اسلامى را زنده کنند، باز از پیشروان و پیشتازان صحنه‌هاى علمى،  فرهنگی، سیاسى و اقتصادى خواهند بود.
انقلاب اسلامی را می‌توان بعثت و رویش دیگر و یا ادامه بعثت پیامبر گرامی اسلام دانست که با تأسی از بعثت پیامبر توانست همه ایدئولوژهای جاهلیت مدرن حاکم بر جهان را به چالش بکشد و جای خود را در افکار و اندیشه‌های جامعه بشری باز کند.
آرى او بهار بود!
آری! انقلاب، بهار نوین بعثت است...


   1   2   3   4   5   >>   >