رامکردن نَفسِ سرکش

 

رام‌‌کردن نَفسِ سرکش


امام علی علیه السلام : 
«مَن حاسَبَ نفسَهُ وَقَفَ علی عُیُوبِهِ»
یعنی «هرکس به حساب نفس خود رسیدگی کند، بر عیب‌هایش آگاه شود.» (عیون¬الحکم والمواعظ ص435، ح7512)


توضیح قطره ای:
برای سالم سازی و نگهداری هرچیزی باید برنامه داشته باشیم. البته میزان توجه و رسیدگی بستگی به اهمیت ما به آن مورد دارد. مثلاً برای نگهداری خودروی خود برنامه های منظم داریم و به‌موقع روغن تعویض می کنیم و...؛ اما می‌دانیم هرچه شیئی با ارزش تر باشد، برنامه های نگهداری از آن هم دقیق تر خواهد بود. مانند انسان که به سالم سازی و نگهداری «خود» نیاز دارد.
یکی از راه های عیب یابی انسان، محاسبه نفس است. بدیهی است که هرچه به نیازهای خود آگاه تر باشیم عیب ها بهتر  شناسایی خواهند شد؛ لذا برای سالم‌ماندن روح از آسیب ها به سیستم محاسبه نفس (عیب یابی یا آگاهی از عیب ها) نیازمندیم.
به شیطان گفتم: «لعنت بر شیطان!» لبخند زد!
 پرسیدم: «چرا می خندی؟»
پاسخ داد: «از حماقت تو خنده ام می گیرد»
پرسیدم: «مگر چه کرده ام؟»
گفت: «مرا لعنت می کنی درحالی‌که هیچ بدی در حق تو نکرده ام»
با تعجب پرسیدم: «پس چرا زمین می خورم؟!»
جواب داد: «نفس تو مانند اسبی است که آن را رام نکرده ای. نفس تو هنوز وحشی است؛ تو را زمین می زند».
پرسیدم: «پس تو چه کاره ای؟»
پاسخ داد: «هر وقت سواری آموختی، برای رم‌دادن اسب تو خواهم آمد؛ فعلاً برو سواری بیاموز!»


تقابل شیطان و انسان: مدیریت و برنامه ...



تقابل شیطان و انسان: مدیریت و برنامه ...



«إِنَّ الشَّیْطَانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا» (فاطر/6)
«البته شیطان دشمن شماست، پس او را دشمن بدانید».




توضیح قطره‌ای:

 
شیطان، دشمن قسم‌خورده انسان است و مهم‌ترین دارایی انسان در برابر شیطان، ایمان به خداوند است.
شیطان تلاش می‌کند انسان را به کارِ غیراهمّ مشغول کند و یا اگر مشغول به کار اهّم شد او را مأیوس کند و اگر انسان بر یأس غلبه کرد، انگیزه‌های دیگری مثل حرص و حسد به دنیا و رقابت مادی و این قبیل انگیزه‌ها را می‌آورد؛ یعنی بی‌تردید شیطان انسان را رها نمی‌کند و تدبیر هم دارد.
 شیطان اگر بتواند، نمی‌گذارد بکاری! اگر کاشتی نمی‌گذارد جوانه بزند! اگر جوانه‌اش زد، نهالش را می‌شکند! بالأخره یک کِرْمی در میوه‌اش می‌گذارد و نمی‌گذارد کار به نتیجه برسد و برای این هدف، تدبیر و برنامه‌ریزی می‌کند.  بنابراین، مقابل? با شیطان (برای اینکه انسان بتواند از فرصت ها استفاده کند و آن کاری را که خدای متعال می‌خواهد، به بهترین شکل انجام بدهد)، نیاز به تدبیر و محاسبه و مراقبه و کنترل خود انسان دارد و بدون این، شدنی نیست.
بنابراین، برای موفقیت در مسیر مقابله با شیطان، لازم است دو مسئله را بدانیم: روش‌های فریب شیطان و امکانات انسان برای مقابله.
«از شرّ شیطان به خداوند مهربان پناه می‌بریم».


«کثرت» یا «کیفیت»؟ مسئله این است!

 


«کثرت» یا «کیفیت»؟ مسئله این است!

«الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَیَاةَ لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا» (الملک/2)
«آن کس که مرگ و حیات را آفرید تا شما را بیازماید که کدام یک از شما بهتر عمل می‏کنید».


 

توضیح قطره ای:
خداوند سبحان در آیة شریفة بالا، معیار آزمون انسان‌ها را در «نیکوترین عمل» قرار داده است.
وقتی می‌‌فرماید: «أَحْسَنُ عَمَلًا» (نه «اکثر عملاً») به «کیفیت» عمل اشاره کرده است نه «کمیت».
خدای سبحان از ما «عمل» می‌خواهد؛ ولی نگاهش عمل «بهتر» است نه صرفاً‌ بیشتر!
در هر چیزی این قاعده مطرح است؛ مثلاً یک نفر دو دقیقه حرف می زند که بعد ده ساعت می شود آن را شرح داد، و دیگری ده ساعت حرف می‌زند که دو دقیقه نمی شود از آن خلاصه گرفت!
این فرق میان کیفیّت و کمّیت است.
امام حسن عسکری علیه السّلام در این‌باره می‌فرماید:
«لَیسَتِ العِبادَةُ کَثرَةَ الصیّامِ وَ الصَّلوةِ وَ انَّما العِبادَةُ کَثرَةُ التَّفَکُّر فی أمر اللهِ» (تحف‌العقول، ص448)
«عبادت‌کردن به زیادیِ روزه و نماز نیست؛ بلکه (حقیقت) عبادت، زیاد در کار خدا اندیشیدن است».



لحظه ای برای تامّل


لحظه ای برای تامّل


یک سنگریزه توی کفش ، یا توی جوراب، آدمی رو از حرکت باز می دارد (و اذیت می کند).

کمترین نامهربانی و بد اخلاقی نسبت به عزیزانمان و اطرافیان (پدر ، مادر و همسر و مَردم...) ما را از آرامش روحی باز می دارد و مانع رشد و حرکت می شود  ...
سنگریزه ها رو دریابیم !



جانم را بِسِتان! پیش از آنکه ...


جانم را بِسِتان! پیش از آنکه ...

امام علی علیه السلام، در دعایی بسیار عجیب می فرماید:

«اللَّهُمَّ اجْعَلْ نَفْسِی أَوَّلَ کَرِیمَة تَنْتَزِعُهَا مِنْ کَرَائِمِی» (خطبه/215)
«خداوندا! نخستین موهبت از مواهب خویش را که از من می گیری، جان من قرار ده».

توضیح قطره ای:
خدایا کاری کن که از چیزهای ارزشمند زندگی، جانم اولین چیزی باشد، که از من می‌گیری. نکند قبل از این که جانم را بگیری، انصافم، شرفم، عدالتم، صداقتم، شفقتم، تواضعم، راستگویی و ادبم، عشق¬ورزی به انسان‌ها و دیگر مکرمت‌های اخلاقی‌ام گرفته شده باشد و تفاله‌ای شده باشم که تو جانم را می‌گیری.
این یکی از تکان دهنده‌ترین جملاتی است که در فرهنگ بشری گفته شده است. یعنی کریمه‌های وجود من زیاد است اما جان من اولین کریمه‌ای باشد که از من می‌گیری.
جان انسان را بگیرند، انسانیتِ آدم محفوظ است اما وقتی مکارم اخلاقی انسان را بگیرند، جسدی بدون هویت و شخصیت خواهد بود که مرداری بیش نیست!
آری! جانم را بستان! پیش از آنکه انسانیت‌اَم از دست برود.




گناهان کوچک را نادیده نگیریم

 

 گناهان کوچک را نادیده نگیریم



توضیح قطره ای:
در صحرا هیزم های بزرگ را با هیزم های کوچک و ریز روشن می کنند. گناهان بزرگ هم با گناهان کوچک شروع می شوند. به همین خاطر است که قرآن کریم روی گناهان ریز و کوچک حساسیت نشان داده و می گوید: اگر به سراغ شرّ و شرارت بروید هر چند کم و ناچیز نتیجه آن را خواهید دید:

«وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ» (زلزال/8)
«و هر که هموزن ذرّه‏ اى بدى کند [نتیجه‏] آن را خواهد دید».

 



انسانِ اسیر



انسان ِاسیر

 
امیرالمؤمنین على علیه‌السلام:
« اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ » (نهج‌البلاغه ح180)
« طمع بردگى جاویدان است.»



توضیح قطره‌ای:
امام علیه‌السلام در این سخن حیکمانه، به دلبستگی و طمع انسان به مادیات و اسارت ابدی اشاره دارند.
افراد طمع‌کار انسان‌هاى ضعیف، زبون، دون همت و فاقد شخصیت‌اند و چون اعتماد به نفس ندارند سعى مى‌کنند از طریق وابستگى به دیگران به مقصود خود برسند.
امام باقر علیه‌السلام فرمود:
«بِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدٌ لَهُ طَمَعٌ یَقُودُهُ وَبِئْسَ الْعَبْدُ عَبْدُ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ» (کافی ج2 ص320)
«چه بد انسانى است آن کس که طمعى دارد که وى را به هر سو مى کشاند و چه بد انسانى است کسى که علاقه به چیزى دارد که سبب ذلت او مى‌شود».

امام سجاد علیه‌السلام مى‌فرماید:
«رَأَیْتُ الْخَیْرَ کُلَّهُ قَدِ اجْتَمَعَ فی قَطْعِ الطَّمَعِ عَمّا فی أیْدِى النَّاسِ» (کافی ج2 ص146)
«تمام خوبى ها را در قطع امید از آنچه در دست مردم است دیدم».
شخص طماع در واقع نه اعتمادى به خدا دارد و نه ایمان درستى به رزّاقیت او به همین دلیل دست نیاز به سوى دیگران دراز مى‌کند.

انسان، اسیر طمع ها، قدرت، شهرت، شهوت، خودرو، خانه، اهل و عیال، فرزندان، و اسیر همه آنچه که خود ساخته است و .......
«اَللّهُمَّ فُکَّ کُلَّ اَسیرٍ»



به کجا چنین شتابان؟

 

به کجا چنین شتابان؟



توضیح قطرهای:
به ما گفته اند صفات خدایی به خود بگیرید.
خداوند، اگر مثقال و ذره ای خیر و نیکی انجام دهید می بیند ...
«فَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَیْرًا یَرَهُ» (زلزلال /7)
و اگر مثقال و ذره ای شر و بدی انجام دهید می بیند....
«وَمَن یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ» (زلزلال /8)

اما ما چرا بر عکس عمل می کنیم؟
سال های سال خیر و نیکی افراد را نمی بینیم، اما به محض دیدن کوچکترین خطا، نه تنها می بینیم که به دیگران هم نشان می دهیم و می خواهیم همه ببینند و آبروی طرف را به طرفة العینی به باد هوا می دهیم...

خداوند برای نیکی ده برابر می دهد ....
«مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا» (انعام /160)
ولی ما در نیکی ها تشویق نمی کنیم ...

برای بدی و شر، به اندازه همان کیفر و عقاب می دهد،
« وَمَن جَاء بِالسَّیِّئَةِ فَلاَ یُجْزَى إِلاَّ مِثْلَهَا» (انعام /160)
ولی ما صدها برابر کیفر میدهیم و باز هم خوشنود نمی شویم،
ما را چه شده است؟

کجا می رویم؟
«فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ» (تکویر /26)


کرونا و جنگ بیولوژیک


کرونا و جنگ بیولوژیک


توضیح قطره ای:
اگر کرونا را در قالب جنگ بیولوژیک ببینیم و بگوییم اشرار عالم و در راس آنها رژیم صهیونیستی و آمریکا دست اندر کار تولید آن بودند، یک سوال پیش می‌آید پس چرا آنها هم مقهور این تولید شر هستند؟ پاسخ روشن است القاعده را آنها بوجود آوردند در یازده سپتامبر گرفتار آن شدند. صدام را آنها تجهیز کردند و چون گرگی به جان ملت ایران انداختند سرانجام همین گرگ به جان آنها افتاد.
و بالاخره آنها داعش را پدید آوردند اما سرانجام مجبور شدند به ظاهر هم شده خود را در صف مقابله با آنها نشان دهند. کرونا از این قاعده مستثنی نیست.
«اسْتِکْبَارًا فِی الْأَرْضِ وَمَکْرَ السَّیِّئِ وَلَا یَحِیقُ الْمَکْرُ السَّیِّئُ إِلَّا بِأَهْلِهِ» (سوره فاطر- آیه 43)
«اینها همه بخاطر استکبار در زمین و نیرنگ‌هاى بدشان بود؛ امّا این نیرنگها تنها دامان صاحبانش را مى‏گیرد».
«وَمَا یَخْدَعُونَ إِلاَّ أَنفُسَهُم وَمَا یَشْعُرُونَ» (سوره بقره- آیه 9)
«در حالى که جز خودشان را فریب نمى ‏دهند؛ (اما) نمى ‏فهمند!»
آثار نیرنگ به صاحب نیرنگ بر می‌گردد.
اگر کرونا را هم خارج از قاب جنگ بیو لوژیک ببینیم، به عنوان یک ویروس نوپدید تا حالا کاری کرده است که دستور کار روزانه دولت‌ها و ملت‌ها را تغییر داده و در صدر اخبار جهان نشسته است.
کرونا یک پدیده جالب و بی‌نظیر و در عین حال شگفت‌انگیز در زندگی بشر است. در زمان کوتاه پدیداری خود فرصت‌ها و تهدیدهایی پدید آورده است. باید به استقبال فرصت‌های آن رفت و تهدیدها را هر چه زودتر دفع کرد.



کرونا و فرجام آن


کرونا و فرجام آن

توضیح قطره ای:
کسی نمی‌داند «ته» ماجرای کرونا چیست. همین قدر عقول بشر به این سمت هدایت شده که این پدیده نوعی قدرت‌نمایی خداوند است. به همین دلیل همه نگاه‌ها به آسمان است. دست‌های بسیاری به دعا بلند شده، دست‌های کسانی که حتی یک لحظه هم در عمرشان به آسمان بلند نشده است.
کرونا را چه در قاب یک جنگ تمام عیار بیولوژیک ببینیم و چه خارج از آن، فعلا در سه چهارم کشورهای جهان حکومت نظامی اعلام کرده است. مردم را در خانه‌ها حبس کرده و اجتماع بیش از چهار نفر را ممنوع و حکومت‌ها را محکوم این حکم دانسته است.
فعلا قدرت کرونا که به چشم غیر مسلح دیده نمی‌شود، اما غلبه دارد به قدرت صاحبان بزرگترین زرادخانه‌های هسته‌ای جهان.




   1   2   3   4   5   >>   >